 |
 |
|
Militaire Misser: Korea-oorlog Srebrenica is het schoolvoorbeeld van een militaire misser. En daar komt ellende van. In de serie 'Militaire Missers' behandelen we schoolvoorbeelden hoe het goed verkeerd kan gaan. Vandaag deel 1: Korea-oorlog. Eigenlijk is dat verbazingwekkend want al 2000 jaar geleden in het oude Chinese keizerrijk verwoordde generaal Sun Tzu in zijn boek 'De kunst van het oorlogvoeren' al de basistechnieken waar elke oorlogvoerende partij zich aan te houden heeft.
De oorlogvoerende partijen Vanuit de corridor rondom de havenstad Pusan wisten de Amerikanen, Zuid-Koreanen en Verenigde Naties-troepen (ook Nederlanders vochten in Korea) de Noord-Koreanen terug te dringen. Tegelijkertijd met de uitbraak rondom de Pusan-corridor landden de Amerikanen vanuit zee bij Inchon en vielen zo de Noord-Koreanen in de rug aan. Mede door een enorm luchtoverwicht werden de Noord-Koreanen uit Zuid-Korea verdreven.
De Amerikanen en hun bondgenoten onder leiding van generaal MacArthur, de overwinnaar in de Pacific-oorlog tegen Japan, vielen nu op hun beurt Noord-Korea binnen. De Noord-Koreanen werden voor de binnenvallers uitgedreven die, leek het, onbedwingbaar oprukten naar de Yalu-rivier, de grens tussen de communistische broederstaten China en Noord-Korea.
De militaire blunder
Veel van de Chinese troepen hadden weken nodig om zich van het vasteland van China tegenover het afvallige eiland Taiwan (de nationalisten van Tsiang Kai Tsjek waren hierheen verdreven na het verliezen van de Chinese burgeroorlog in 1948) te verplaatsen naar Mantsjoerije. De Chinezen maakten van hun zwakte hun kracht. De Amerikanen hielden star vast aan hun zwakte.
Wat was de Chinese kracht?
Doordat het een leger te voet was kon het op een ideale manier gebruik maken van het bergachtige terrein. De Chinese troepen opereerden vaak 's nachts, waren goed gecamoufleerd en vielen vanaf de bergen de Amerikanen en hun bondgenoten aan die vanwege de gemotoriseerde eenheden vooral de wegen in de dalen gebruikten.
Wat was de Amerikaanse zwakte? Ondanks dat de Amerikanen superieur waren uitgerust ten opzichte van het armzalige Chinese Volksleger en veel meer artillerie, tanks en luchtsteun hadden konden ze het niet bolwerken tegen de Chinese verrassingsaanvallen vanuit de bergen. De Amerikaanse luchtsteun was tijdens de veldslag van december 1950 in het noorden van weinig belang doordat de Chinese troepen te voet nauwelijks waarneembaar waren in de bergen waar ze ook nog eens vaak 's nachts opereerden. Ondanks dat de Amerikanen beweerden dat zij en hun bondgenoten tegen een enorme Chinese overmacht vochten was dat niet het geval. In aantallen soldaten waren de beide legers met 400.000 man even sterk. De Amerikanen en hun bondgenoten hadden echter dus wel de beschikking over veel beter materiaal. Dat woog in december 1950 niet op tegen het moreel en mobiliteit van het Chinese Volksleger. Daarbij maakten de Amerikanen een kardinale denkfout. Het Noord-Koreaanse leger hadden ze verslagen omdat het op een Russische manier vocht, die maakten wel gebruik van tanks en troepen die frontaal aanvielen. Ze waren daarmee een makkelijk doelwit voor de Amerikaanse luchtmacht.
De Chinezen vielen aan met kleinere eenheden, waarbij de soldaten goed op de hoogte waren van de tactiek en zoals gezegd door hun eenvoudige uitrusting waren ze ook geen duidelijk doelwit voor de Amerikaanse luchtmacht.
Afloop Nu is er nog steeds een stalinistisch Noord-Korea en een welvarend Zuid-Korea. Noord-Korea staat in de Amerikaanse boeken genoteerd als een zogenaamde schurkenstaat. Men vreest de raketproeven die het land doet.
Verliezen Amerikaanse verliezen op een rij: (Nederlandse verliezen Korea-oorlog 1 op de 6 man gedood of gewond! Totaal aantal Nederlandse militairen 2980 man)
Bron:
|
